Odszkodowanie za utraconą przesiadkę: kto ponosi odpowiedzialność i dlaczego bez pomocy prawnej takie sprawy są niemal niemożliwe do wygrania

Utracona przesiadka (missed connection) to jeden z najbardziej skomplikowanych przypadków w prawie pasażera lotniczego. W przeciwieństwie do prostego opóźnienia lub odwołania lotu, takie sprawy niemal zawsze obejmują kilka odcinków podróży, różne linie lotnicze, lotniska tranzytowe oraz nakładające się reżimy prawne.

To właśnie dlatego roszczenia o odszkodowanie za utracony lot łączony są systematycznie odrzucane przez linie lotnicze. W praktyce obowiązuje jedna zasada:
bez profesjonalnej pomocy prawnej takie roszczenia rzadko kończą się sukcesem.

W tym artykule wyjaśniamy, kto faktycznie ponosi odpowiedzialność, kiedy zastosowanie ma Rozporządzenie WE 261/2004, kiedy obowiązuje Konwencja montrealska, oraz dlaczego samodzielne reklamacje w złożonych przypadkach niemal zawsze kończą się odmową.

Czym jest utracona przesiadka w rozumieniu prawa

Utracona przesiadka ma miejsce wtedy, gdy pasażer nie zdąży na kolejny lot z powodu opóźnienia, odwołania lub zakłóceń operacyjnych wcześniejszego odcinka.

Z prawnego punktu widzenia takie sprawy obejmują:

• kilka segmentów lotu w ramach jednej podróży;

• minimalny czas przesiadki (MCT);

• różnych przewoźników operujących i marketingowych;

• konieczność wykazania związku przyczynowego między opóźnieniem a utratą przesiadki.

Już na tym etapie sprawa przestaje być standardową reklamacją.

Kto ponosi odpowiedzialność za utraconą przesiadkę

1. Jedna rezerwacja a oddzielne bilety

Odpowiedzialność zależy przede wszystkim od struktury rezerwacji.

• Jedna rezerwacja:
  linia lotnicza może odpowiadać za opóźnienie w dotarciu do miejsca docelowego.

• Oddzielne bilety:
  przewoźnicy niemal zawsze odrzucają odpowiedzialność, nawet jeśli opóźnienie było po ich stronie.

To rozróżnienie jest jednym z najczęstszych powodów automatycznych odmów.

2. Kilka linii lotniczych i połączenia interline

Utracone przesiadki bardzo często obejmują:

• loty codeshare;

• umowy interline;

• różnych przewoźników w ramach jednej podróży.

Typowy scenariusz:

• pierwsza linia obarcza winą drugą;

• druga zaprzecza odpowiedzialności;

• pasażer zostaje bez odszkodowania.

Bez analizy prawnej odpowiedzialność jest celowo rozmywana.

Czy Rozporządzenie WE 261/2004 ma zastosowanie?

Rozporządzenie WE 261/2004 może mieć zastosowanie, ale wyłącznie przy spełnieniu określonych warunków.

Ma ono zastosowanie, gdy:

• cała podróż została zakupiona jako jedna rezerwacja;

• wylot nastąpił z UE lub lot był obsługiwany przez przewoźnika unijnego;

• opóźnienie w miejscu docelowym wyniosło co najmniej 3 godziny.

Linie lotnicze często twierdzą jednak, że:

• brak jurysdykcji poza UE;

• wystąpiły nadzwyczajne okoliczności;

• brak związku prawnego między segmentami.

Argumenty te bywają podważalne, ale skuteczne wobec pasażerów bez wsparcia prawnego.

Kiedy WE 261/2004 nie ma zastosowania

W wielu przypadkach utracona przesiadka nie podlega Rozporządzeniu WE 261/2004, zwłaszcza gdy:

• podróż rozpoczęła się poza UE;

• kluczowy odcinek był obsługiwany przez przewoźnika spoza UE;

• opóźnienie nastąpiło po międzynarodowej przesiadce.

W takich sytuacjach zastosowanie ma Konwencja montrealska.

Konwencja montrealska – artykuł 19

Zgodnie z artykułem 19 Konwencji montrealskiej, przewoźnik odpowiada za szkodę spowodowaną opóźnieniem, o ile nie wykaże, że podjął wszelkie rozsądne środki, aby jej zapobiec.

Kluczowe różnice:

• brak automatycznego, ryczałtowego odszkodowania;

• konieczność udowodnienia rzeczywistej szkody;

• błędna strategia prawna prowadzi do natychmiastowej odmowy.

Dlaczego linie lotnicze systematycznie odrzucają takie roszczenia

Najczęściej stosowane praktyki to:

• przerzucanie odpowiedzialności między przewoźnikami;

• twierdzenie, że czas przesiadki był wystarczający;

• obwinianie pasażera za spóźnienie do bramki;

• szeroka interpretacja nadzwyczajnych okoliczności;

• ignorowanie Konwencji montrealskiej.

Bez precyzyjnej argumentacji prawnej odmowy pozostają w mocy.

Dlaczego bez pomocy prawnej takie sprawy są niemal niemożliwe do wygrania

Skuteczne dochodzenie roszczenia wymaga:

• prawidłowego wyboru podstawy prawnej;

• wykazania związku przyczynowego;

• strategicznej komunikacji z linią lotniczą;

• eskalacji we właściwym momencie.

Większość pasażerów:

• powołuje się na niewłaściwe przepisy;

• żąda nieprawidłowego rodzaju odszkodowania;

• kieruje reklamację do niewłaściwego przewoźnika;

• otrzymuje automatyczną odmowę.

Dlaczego profesjonalna pomoc prawna zmienia wynik sprawy

Skuteczna strategia obejmuje:

• identyfikację faktycznie odpowiedzialnej linii lotniczej;

• właściwy wybór reżimu prawnego od początku;

• unikanie roszczeń podatnych na podważenie;

• argumentację opartą na praktyce i orzecznictwie;

• eskalację tylko wtedy, gdy wzmacnia pozycję pasażera.

W sprawach utraconych przesiadek strategia decyduje o wyniku.

Podsumowanie

Odszkodowanie za utraconą przesiadkę nie jest prostym formularzem, lecz złożonym sporem prawnym dotyczącym odpowiedzialności przewoźnika.
Linie lotnicze świadomie wykorzystują tę złożoność.

Jeśli podróż obejmowała kilka lotów, różne linie i międzynarodowe przesiadki — trudność nie jest przypadkowa, lecz systemowa.

Sprawdź odszkodowanie

Jeśli utraciłeś przesiadkę, a linia lotnicza odrzuciła Twoją reklamację, nie oznacza to automatycznie braku prawa do odszkodowania.
W złożonych sprawach kluczowa jest właściwa analiza prawna i odpowiednia strategia.